De reis en het eerste weekend van ons avontuur!!!

Vandaag zaterdag 21 juni blikken we met jullie terug op onze reis van gisteren.
Om 11:30 uur was het verzamelen op Aindhoven Airport. Nadat we allemaal na wat oponthoud gearriveerd waren, zat de sfeer er meteen in. En toen kwam de koffertruc, want Maaske leek wel een pakezel. Al snel was de hele stapel met vouwblaadjes, stoepkrijt, schriften en pennen enz enz verdeeld over alle koffers.
Nadat we ingecheckt hadden en door de douane waren, wat het wachten om het vliegtuig in te stappen, MAAR tot onze grote verbazing werd er vanaf het terras keihard naar onze groep geschreeuwd en hadden onze families minstens nog een uur op ons gewacht om ons uit te zwaaien. Of wilde ze echt zeker weten dat we weg waren….????
In het vliegtuig was het super, wel wat druk onze oren maar de landing ging naar behoren.
We waren niet in de enige jongerengroep in het vliegtuig die aan de slag gingen in een ander land, want met wat heen en weer kletsen, kwamen we erachter dat deze groep jongeren in Hongarije gingen helpen bij het afbouwen van een kerk.
Met dichte oren liepen we echt tegen een muur van warmte aan op het vliegveld in Budapest. O.k. we hebben tijdens het wachten op de taxibusjes naar het treinstation in Budapest, de Hongaren wat Nederlands voetbal. Het was echt super dat we niet dwars door Budapest met de bus en de metro naar het treinstation hoefden. Het aantal kg bagage was aanzienlijk veel. Leve alle sport- en spelmaterialen!
Aangekomen op het treinstation keken we met z’n allen onze ogen uit. Wat een mensenmassa op het station en allemaal waren ze op zoek op de grote borden naar hun internationale trein!!
Gelukkig was het niet zo druk bij het loket waar we moesten zijn voor onze kaartjes voor de Oekraïne, dus hadden we lekker veel tijd over om in MAC te hangen en van het eten maar vooral van de airco te genieten!
There we go om 18:15 vertrok onze trein en na wat heen en weer gesleur met koffers en handen en voeten werk met de (o zo vriendelijke) Oekraïense conducteur, hadden we uiteindelijk allemaal een zitplaats verdeeld over 2 coupés en ook nog alle bagage binnen! De bagage moesten we in de gang bij de deuren bewaken. Deze bewakers waren Arjen en Lars in de ene gang en in de andere gang waren dit Pieter, Marleen en Herrik. Herrik heeft nog een lang gesprek gevoerd met iemand die uit Debrecen kwam, hij was dus al een beetje op de hoogte van de omgeving in Debrecen.
We hadden van Maaske strikte opdracht gekregen om minimaal allemaal een halve liter water mee te nemen en ze had gelijk! Door de warmte 34 C. in de trein had iedereen behoefte aan veel water. De eerste 2 uur van de treinreis was iedereen nog wel actief, maar daarna gingen er toch wel een paar wat pitten, want het was toch wel al een hele reis die we al achter de rug hadden. Na 3 uur in de trein konden de bewakers de bagage kwijt in de bagagerekken en hoefden ze niet meer in het oersaaie en warme gangpad te staan.
De trein was best wel saai, maar tijd genoeg om lekker te relaxen, met elkaar te kletsen en ook te proberen met medereizigers een gesprek aan te knopen. Was echt leuk om dit te doen!
Van Maaske kregen we instructies hoe ons te gedragen bij de Oekraïense Douane ’s nachts en ook door de super goede informatie bij het invullen van de formaliteiten in Chop, waren we er redelijk snel met onze bagage doorheen. Na de douane stond er een “Ferenc” op ons te wachten en hebben we ons met ons elfen in een busje met alle bagage gepropt!! Applaus voor ons allemaal! Ferenc is net als Shandor, een hele gewone naam zoals Jan of Henk.
Rond 13:30 waren we in Nagydodrony, hier was voor ons geregeld dat we konden slapen in het gasthuis van Stichting Hulp aan Oost-Europa. We kregen hier ’s nachts 3 slaapkamers toegewezen en dus was het pitten geblazen!
Nadat we het ontbijt hadden gevonden was het wachten geblazen. Onze groep was onder gebracht in een Weeshuis van St. Hoe en om 15:00 uur werden we uiteindelijk opgehaald. Na een kort late lunchstop zijn we naar de Gipsy school in Szürte gegaan en het was echt leuk om de kids te ontmoeten die ook maandag met ons mee zouden gaan. Verder hebben we ook zigeunerfamilies ontmoet en werden we door hen zeer gastvrij ontvangen!! Het contrast is groot met onze huizen en de half afgebouwde zeer eenvoudige huisjes van deze families. Dwars door het gras liepen we er naar toe, verder waren hier geen enkele voorzieningen. Zelfs geen grindpad! Hierna zijn we door Szürte naar de kerk gelopen van Pastor Jolt, die o.a. pastor is van de Gipsy church in Szürte. Het was super om hem te ontmoeten. Met enorme bevlogenheid vertelde hij van alles over het kerkgebouw en de gemeenschap.
We zijn daarna terug gebracht naar het weeshuis en daar stond het eten al voor ons klaar. Het was wel erg zout, maar dat konden we wel gebruiken. Daarna stond de voetbalwedstrijd op het programma. We hebben deze samen met de weeshuiskinderen gekeken onder het genot van veel water en een grote zak spekkies. Helaas geen kratje Grolsch na de wedstrijd om het leed te verzachten….
Na de evaluatie met de groep kon iedereen lekker op tijd naar bed. Na het ontbijt zondagochtend hebben we eerst Lars z’n verjaardag gevierd met heel hard zingen en cadeautjes! Toen hebben we onze eigen kleine dienst gehouden. Maaske heeft ons nieuwe liedjes aangeleerd en Astrid deed de overdenking over Jona. We moesten al om 12:00 lunchen want iets voor enen werden we opgehaald door Ferenc met nog 2 andere chauffeurs. We zijn naar een Gipsy dienst geweest in een heel klein kerkje. Het was indrukwekkend om de preken te horen. Alles was tweetalig namelijk Hongaars en Oekraïns. Ook werd er aan ons gevraagd om een bijdrage aan de dienst te doen. Astrid heeft over het werk van Dorcas verteld en daarna hebben we met elkaar een aantal liederen gezongen onder begeleiding van Maaske. De liedjes waren in het Nederland en in het Engels. Het leuke was dat de zigeuners dezelfde liederen / melodieën kenden en dus was het super om zo God groot te maken. Zijn liefde kende hier letterlijk en figuurlijk geen grenzen.
Na de kerkdienst bracht Ferenc ons naar Uzhgorod gebracht en hier hebben we diverse projecten bekeken. We zijn geconfronteerd met een hoop armoede en wij stonden even stil bij het luxe leven wat wij hier in Nederland hebben. Josef heeft ons rondgeleid door het huis bij de kerk waar de straatkinderen worden opgevangen. Ook zijn we nog naar een ziekenhuis geweest wat op dit moment compleet gerestaureerd wordt. Ferenc vertelde dat enkele kilometers verder de Slowaakse grens was, waar het allemaal volgens Westerse normen de medische zorg geregeld is. En dan het contrast met de medische zorg in de Oekraïne. Met ander woorden hier hebben de mensen compleets niets!! Schrijnend!
Ook hebben we onderweg voor de verjaardag van Lars nog taart gekocht en 2 flessen cola en fanta. Hier was iedereen heel blij mee. Het was een leuke verrassing voor Lars en we hebben met z’n allen genoten van deze mier zoete taart. We hebben de taart nog gedeeld met Amerikaanse vrijwilligers die hier ook waren, er was genoeg over!
Na de avondsluiting was het tijd om naar bed te gaan, want de volgende morgen hadden we om 06:30 ontbijt en werden we om 07:00 opgehaald