Donderdag 3 juli 2008

Herrik schrijft onderstaand het eerste deel van het verslag:
Vandaag was een dag die we aan Anniko en Suzan , de lerares en vrijwilliger vanuit de gipsy school in Szürte, wilden geven. We hebben ze vanochtend verteld dat ze samen met Astrid en een Nederlands echtpaar van de camping een dagje vrij konden nemen en richting Debrecen konden gaan om te ontspannen. In onze ogen hadden Anniko en Suzan dit nodig want ze staan elk uur van de dag voor de kinderen klaar en waren beiden toe aan een stuk rust in deze weken. Bij het vertellen, na het bijbel verhaal, konden we de stralen van hun gezicht zien schijnen. Dat we het vandaag zonder deze lerares deden, deed echter wel een beroep op onze orde en voorbereidingen. We hebben daarom met z’n allen de schouders eronder gezet en de plannen goed aangescherpt.
We hebben na het Bijbelverhaal weer een klein toneelstukje gespeeld over jezelf verloochenen en dingen doen voor een ander. De kinderen keken vol belangstelling naar de stukken. Dat maakt het voor ons ook echt waardig om te doen. Verder hebben we in de ochtend kettingen gemaakt met de kinderen van doorgeknipte rietjes. Echt tof was het om te zien dat enkele kinderen het initiatief namen om ook een ketting te maken voor Anniko die ze toch al wel snel mistten. De activiteit ging goed en ze dragen de kettingen en armbanden met trots.
Het zwemmen vandaag was erg plezierig. De kinderen waren lekker aan het zwemmen en probeerden steeds meer los van de kant te komen om echt te zwemmen. Na het zwemmen hebben we samen met de kinderen een groot twister veld gemaakt met stoepkrijt en daarna met z’n allen twister gespeeld. Met al de lenige lijfjes was het voor ons nog moeilijk om het te winnen. Aan het eind van het 2e potje twister hebben de kinderen de rest van de stoep versiert met de kleuren van het stoepkrijt en de tekeningen uit hun fantasie.
Toen de kinderen klaar waren met hun versieringen was de tijd alweer gekomen dat Anniko Suzan, Astrid en het Nederlandse echtpaar terug kwamen. Deze waren erg gemist op de camping en de kinderen stonden in kringen om ze heen te springen om maar iets op te kunnen vangen van hun verhaal.

Astrid schrijft hieronder wat zij met elkaar in Debrecen hebben beleefd.
Wij konden met dit Nederlandse echtpaar Wouter & Hanneke meerijden en zij zijn ook onze gids geweest in Debrecen.
We hebben lekker koffie gedronken en gebak gegeten en gewinkeld. Bijzonder was dat Anniko ons meegenomen heeft naar vrienden van haar die in Debrecen wonen. Hier zijn we zeer gastvrij ontvangen. Het was erg fijn om daar in de schaduw te praten over de liefde van Jezus die ons samen bindt. Dit gaat over alle taalgrenzen heen!!!
Na de supermarkt onveilig gemaakt te hebben met afsluitend een lekker ijsje, waren we rond half zes weer op de camping.