Het laatste weekend en de terugreis op maandag 7 juli

Zaterdag:
Vandaag is de andere helft van de groep (Trijnie, Lars, Pieter, Marleen, Maaske) naar Debrecen geweest. Trijnie en Lars moesten eerst nog naar het ziekenhuis. Controle voor Lars zijn oor. Gelukkig zag alles er goed uit.
De achterblijvers hebben vandaag de kinderen vermaakt. We zijn begonnen met het bijbelverhaal over Petrus die predikte over Jezus en daarom gevangen werd genomen. Rik, Herrik en Astrid hebben hier een toneelstukje over gedaan. Als knutselwerkje hebben we wasknijpers versierd en toen was het alweer tijd om te eten. Na het eten hebben we gezwommen/gerust. Om 4 uur begonnen we met sport en spel. Ze moesten een spel doen waarbij ze kaartjes moesten opzoeken die over het hele veld lagen verstopt. Toen het spel was afgelopen begon het flink te regenen zodat we moesten schuilen. Na het eten was de laatste mission story van het kamp. Deze werd gehouden in de conferentiezaal omdat het nog steeds slecht weer was. Na de mission story bleven de kinderen zitten en hebben wij geëvalueerd, het bijbelverhaal en de bonte avond voor de volgende dag voorbereid.
Zondag:
Omdat we niet naar de kerk gingen, wilden we extra aandacht aan het bijbelverhaal besteden. We hebben het verhaal van David en Goliath in stukjes laten voorlezen en tussendoor hebben wij het verhaal nagespeeld. De kinderen vonden dit helemaal geweldig. Verder hebben wij nog Nederlandse liederen gezongen en toen was de “dienst” afgelopen.
We hadden nog 10 minuten om ons klaar te maken en dan zouden we een wandeling gaan maken rond het meer. Alle kinderen hadden hun slaapzakken mee genomen zodat ze daarop konden zitten/liggen. Rond half 1 waren we terug op de camping. Na het eten was het, zoals altijd, weer tijd om te zwemmen/rusten. De jongens konden deze keer korter zwemmen want om 4 uur zou er een predikant komen die voor de kinderen zou preken. Hij is met een medisch team naar Birma geweest. Hier vertelde hij over en hij liet er foto’s van zien.
Na het avond eten was het tijd voor de bonte avond. Bijna alle kinderen hadden een stukje ingestudeerd en ze hadden voor ons allemaal een grote kaart met alle namen erop gemaakt! Wij hadden als groep de kinderen geïmiteerd en dit sloeg goed aan. Toen wij klaar waren hebben de kinderen ook zelf wat imitaties bedacht en uitgebeeld. Verder hebben we de prijsuitreiking van de spelletjes bekend gemaakt. We hebben nog foto’s van het kamp laten zien en kwam het eind van de bonte avond in zicht… Wij hebben als groep geëvalueerd terwijl de kinderen zich gedoucht hebben. Als afsluiting van de avond en eigenlijk van het hele kamp hebben we een kampvuur gemaakt. Er zijn die avond behoorlijk wat zakdoekjes doorgegaan, er zijn heel wat tranen gevloeid en iedereen is plat geknuffeld… Maar toen was het toch tijd om naar bed te gaan.
Maandag:
De dag van het afscheid. We begonnen ’s ochtends met het ontbijt. De bus van de kinderen zou er rond 9 uur kunnen zijn, maar de leiding dacht dat dit wel heel wat later zou worden in verband met de controles bij de grens. Ons busje zou om half 11 op de camping zijn en hij was zelfs te vroeg. Alle spullen werden ingeladen en de troep die vannacht nog niet was opgeruimd werd nog snel opgeruimd. En toen was het tijd voor het afscheid. Iedereen kreeg een dikke knuffel en nog een kaart met onze namen er op en voor de leiding hadden we ook een kleinigheidje gekocht en was het echt tijd om te vertrekken. Toen we met de bus vertrokken stonden alle kinderen bij de uitgang van de camping ons op te wachten om ons uit te zwaaien! En begon de terugreis. Drie uur in een warme bus. We waren precies op tijd op het vliegveld. Na het inchecken hebben we daar wat gegeten en rustig aan gedaan en was het tijd om in het vliegtuig te stappen! Om 4 uur vlogen we en om 6 uur stonden we allemaal weer met onze voeten op de Nederlandse bodem. (We konden wel weer merken dat we in Nederland waren: het was koud en het regende..) Voor dat we naar de ontvangsthal gingen hebben we als groep afgesloten en afscheid genomen van Maaske en Astrid. Maaske en Astrid zijn met de trein naar huis gegaan en wij met auto’s. We werden naar de kerk gebracht waar een heleboel mensen waren die ons allemaal kwamen verwelkomen! :D
Het was een supervakantie!! Een om nooit weer te vergeten!!
Groetjes van ons allemaal uit het regenachtige Holland!!

Vrijdag 4 juli

Vandaag een stukje over de vrijdag. Sommige mensen uit onze groep hadden vandaag een vrije dag. Dit waren Herrik, Arjen, Ruth, Rick en Rik. De anderen gingen zich bezig houden met het programma. Ze hebben dit prima gedaan en zonder te veel problemen is er een vlekkeloos programma gedraaid. Maar nu een stukje over de stad Debrecen. Het groepje zou in eerste instantie met de bus na de stad gaan, totdat we iemand tegenkwamen op de camping die ook naar de stad ging en ons wel kon droppen in de stad. Dit vonden we natuurlijk helemaal geweldig en hadden dan ook maar besloten om deze aardige meneer een kleine bijdrage te geven. Barnabas zo heet deze man wilde dit niet aannemen maar aan het project te geven. Onderweg hebben we natuurlijk veel gepraat over onze bewegingen om deze reis te maken. Hij vindt onze groep een geweldig team en dat we zo goed met de kinderen overweg kunnen. Toen we eenmaal in de stad waren moesten we nog wel even uitvogelen waar we precies naar toe gingen en uiteraard heel belangrijk, moesten we ook een manier zien te vinden dat we weer terug kwamen op de camping. We zijn eerst wezen eten bij de Mac, maar ja probeer maar eens een menu te bestellen als de mensen je niet verstaan. Rick heeft netjes uitgelegd wat hij allemaal wilde en kreeg dit ook allemaal. Rik had geen idee wat Rick allemaal besteld had en dacht wat hij besteld lust ik ook wel. Dus met het bonnetje naar de kassa en uitleggen dat hij precies hetzelfde wilde. Toen kwam de klap en zag Rik eindelijk wat hij allemaal had besteld en dat was niet mis. Tjonge tjonge dat was best veel maar goed alles is opgekomen. Daarna maar eens uitvogelen hoe de bussen rijden vanuit de stad naar de camping. We zijn de hele stad doorgesjouwd en met ons gebrekkig Duits bij een infopunt voor toeristen uitgelegd dat we wel een keer weer naar de camping wilden. Ze begreep ons duidelijk niet zo goed maar wees ons wel de weg waar we misschien meer informatie konden vinden. Onderweg maar eens aan iemand gevraagd of we wel de goede kant op gingen en dit was niet het geval dus konden we weer terug sjouwen. Deze aardige meneer heeft ons keurig de weg gewezen en konden we onze weg vervolgen naar het busstation. Daar aangekomen probeerden we uit te leggen dat we naar de camping terug wilden om half 6. Maar ja iemand die alleen maar Hongaars spreekt en iemand die wel Engels spreekt maar geen Hongaars kent, dan kom je niet zover. Toen we zoiets hadden van dat we maar met een taxi terug zouden gaan, kwam een aardige mevrouw ons helpen en konden we met een gerust hart onze weg vervolgen. We wisten nu hoe de bussen reden, dus konden we nu eindelijk beginnen met shoppen voor de mensen die dit wilden. Onze reisleider Herrik hield keurig de tijd en de weg in de gaten zodat we ook weer op tijd terug waren bij het busstation, zodat we de bus niet zouden missen. We hebben heel veel gezien in de stad en vonden het ook zeer gaaf dat we deze mogelijkheid kregen, omdat we na 2 weken intensief een programma te gedraaid hebben, je er soms best wel een keer doorheen zit. Toen we eenmaal op de camping terug waren moest er natuurlijk weer gegeten worden. Dit was lekkere ‘kroempli’ of te wel patat. Maar ja als je 's middags al de hele Mac hebt leeggegeten dan lust je 's avonds niet zoveel. Dus was het best moeilijk om je bord leeg te krijgen dus hadden sommigen kinderen geluk met een extra stukje vlees. Als avondprogramma stond er weer een film klaar. We hadden ook nog een jarige in ons midden die we tijdens de film verrast hebben met cadeautjes en hebben ook nog Happy Birthday gezongen. Iedereen was wel een beetje moe dus gingen we eindelijk een keer tegen de klok van half 12 slapen om morgen weer uitgerust ons kamp te vervolgen. De hartelijke groeten van een stelletje zeer gedreven en gemotiveerde mensen die nog steeds genieten op de Dorcas Camping in het oosten van het land Hongarije met een gigantisch leuk clubje kinderen waar de lach met de dag groeit :-))

Donderdag 3 juli 2008

Herrik schrijft onderstaand het eerste deel van het verslag:
Vandaag was een dag die we aan Anniko en Suzan , de lerares en vrijwilliger vanuit de gipsy school in Szürte, wilden geven. We hebben ze vanochtend verteld dat ze samen met Astrid en een Nederlands echtpaar van de camping een dagje vrij konden nemen en richting Debrecen konden gaan om te ontspannen. In onze ogen hadden Anniko en Suzan dit nodig want ze staan elk uur van de dag voor de kinderen klaar en waren beiden toe aan een stuk rust in deze weken. Bij het vertellen, na het bijbel verhaal, konden we de stralen van hun gezicht zien schijnen. Dat we het vandaag zonder deze lerares deden, deed echter wel een beroep op onze orde en voorbereidingen. We hebben daarom met z’n allen de schouders eronder gezet en de plannen goed aangescherpt.
We hebben na het Bijbelverhaal weer een klein toneelstukje gespeeld over jezelf verloochenen en dingen doen voor een ander. De kinderen keken vol belangstelling naar de stukken. Dat maakt het voor ons ook echt waardig om te doen. Verder hebben we in de ochtend kettingen gemaakt met de kinderen van doorgeknipte rietjes. Echt tof was het om te zien dat enkele kinderen het initiatief namen om ook een ketting te maken voor Anniko die ze toch al wel snel mistten. De activiteit ging goed en ze dragen de kettingen en armbanden met trots.
Het zwemmen vandaag was erg plezierig. De kinderen waren lekker aan het zwemmen en probeerden steeds meer los van de kant te komen om echt te zwemmen. Na het zwemmen hebben we samen met de kinderen een groot twister veld gemaakt met stoepkrijt en daarna met z’n allen twister gespeeld. Met al de lenige lijfjes was het voor ons nog moeilijk om het te winnen. Aan het eind van het 2e potje twister hebben de kinderen de rest van de stoep versiert met de kleuren van het stoepkrijt en de tekeningen uit hun fantasie.
Toen de kinderen klaar waren met hun versieringen was de tijd alweer gekomen dat Anniko Suzan, Astrid en het Nederlandse echtpaar terug kwamen. Deze waren erg gemist op de camping en de kinderen stonden in kringen om ze heen te springen om maar iets op te kunnen vangen van hun verhaal.

Astrid schrijft hieronder wat zij met elkaar in Debrecen hebben beleefd.
Wij konden met dit Nederlandse echtpaar Wouter & Hanneke meerijden en zij zijn ook onze gids geweest in Debrecen.
We hebben lekker koffie gedronken en gebak gegeten en gewinkeld. Bijzonder was dat Anniko ons meegenomen heeft naar vrienden van haar die in Debrecen wonen. Hier zijn we zeer gastvrij ontvangen. Het was erg fijn om daar in de schaduw te praten over de liefde van Jezus die ons samen bindt. Dit gaat over alle taalgrenzen heen!!!
Na de supermarkt onveilig gemaakt te hebben met afsluitend een lekker ijsje, waren we rond half zes weer op de camping.

Dinsdag 1 juli en woensdag 2 juli

Vandaag een bericht voor twee dagen, omdat we wat minder tijd hebben. Maar dit bericht is dan ook wel door twee schrijvers geschreven. We hebben twee leuke dagen gehad.

Dinsdagochtend begon met ochtendgymnastiek, die we toch wel missen als we die overslaan. Op die dagen worden bepaalde mensen van de groep namelijk gewoon niet wakker…
Na het Bijbelverhaal deden we een verwerking met de kinderen. Het verhaal ging over vertrouwen. De kinderen lieten zich achterover vallen, waarna wij ze opvingen. Hierdoor lieten we hen voelen dat ze ons kunnen vertrouwen. Je kon duidelijk merken dat het na een aantal keer makkelijker werd om ons te vertrouwen. De kinderen lieten zich steeds makkelijker vallen, zelfs als wij nog niet eens klaarstonden!
Daarna hebben we geknutseld. We maakten muziekinstrumentjes van wc-rolletjes die we vulden met steentjes. Gratis en voor niets op te rapen in de tent. De kinderen waren erg creatief in het decoreren van hun instrumenten, dus er ontstonden ware kunstwerken.

’s Avonds was het ons dan eindelijk gegund :-) om een geslaagd kampvuur te hebben met de kinderen. We zongen en dansten totdat het bedtijd was. Daarna konden wij nog even bij het prachtige vuur blijven zitten voor de evaluatie. Na de evaluatie was er nog wat tijd voor teambuilding rond het kampvuur, waarna we gingen slapen om goed uitgerust te zijn voor de drukke woensdag die eraan kwam.

Vandaag zijn we de hele dag in het grootste aquapark van Europa geweest. We gaan nu even proberen of we nog weten waar het aquapark was: in Hajduszóboszló. Het was een lange, zonnige dag en we hebben erg genoten, en de kinderen nog meer! Er waren af en toe wat kinderen zoek, maar ze zijn allemaal weer teruggevonden. Tussen de middag hebben we gezellig in een restaurantje gegeten en verbazend genoeg had iedereen z’n bord leeg!
Op de terugweg was iedereen vanzelfsprekend moe, waardoor het lekker rustig was in de bus.
Bij het diner at iedereen alweer opvallend veel, dus de kok was helemaal in z’n nopjes en bleek zelfs nog een extra zoet dessert te hebben voorbereid voor de liefhebbers.

Het is leuk om te merken dat de kinderen ons steeds beter leren kennen en dat ze ook steeds beter naar ons luisteren. Hopelijk leren ze veel van ons; een paar woorden Engels, een paar woorden Nederlands, eten met mes en vork, iemand aanspreken met een naam in plaats van ‘hey’, een paar nieuwe liedjes en een compliment op z’n tijd. Ook is het mooi om te zien dat de kinderen steeds meer zichzelf durven te zijn, zich minder snel schamen en voor hun mening uitkomen. Groetjes van ons allemaal.

Maandag 30 juni

Vandaag begon de dag net zoals elke andere dag. De wekker ging weer om 7 uur en een uur later stonden wij klaar om ochtend gymnastiek te doen. De kinderen waren nog niet klaar dus hebben we het deze keer maar overgeslagen. We hebben toen ontbeten en daarna geluisterd naar een Bijbelverhaal en hebben met de kinderen liedjes gezongen. Daarna hebben we samen met de kinderen maskers gemaakt. Na de pauze was het al weer tijd voor de lunch.
Na de lunch wilden we weer beginnen met de activiteiten, maar het werd erg donker in de lucht en begon het enorm hard te regenen.
Helaas konden de activiteiten hierdoor niet door gaan. Om de kinderen toch wat in beweging te houden hebben we muziek opgezet en zijn de kinderen lekker gaan dansen. Vooral de Macarena was een groot succes. De regen wilde niet op houden, dus zijn de kinderen na het dansen een film gaan kijken.
Het bleef constant door regenen, dus was voor het diner rennen geblazen naar het restaurant. Ook al was het maar een klein stukje we waren allemaal nat.
Na het eten konden we gelukkig droog binnen zitten en hebben we weer geluisterd naar het o zo spannende mission story (in het Hongaars). Daarna hebben de kinderen nog wat gezongen en hebben we het spelletje stoelendans gedaan. De grote kinderen en een paar van onze groep waren de stoelen en de andere kinderen moesten gaan zitten als de muziek stopte. De kinderen vonden het een heel leuk spelletje. Daarna hebben we de scooby-do touwtjes en de haarelastiekjes te voorschijn gehaald. De jongens gingen scooby-do en en de meisjes gingen met hun haren aan de slag. Iedereen wou vlechtjes in het haar en het liefst zo veel mogelijk. De meiden van onze groep waren er erg druk mee bezig, en hadden na afloop wel wat zere vingers. Na dat we klaar waren met de haren van de meisjes en de scooby do touwtjes van de jongens was het tijd om op te ruimen. Nadat we alles hadden opgeruimd, alle scooby do touwtjes van de grond af hadden gehaald en alle zakken van alle kinderen hadden leeg gehaald omdat die vol zaten met touwtjes en elastiekjes, was het tijd om te gaan evalueren. Toen we daar meer klaar waren was iedereen best moe en zijn de meeste van ons meteen naar bed gegaan. Kortom, door de regen was het een andere dag als anders.

Groetjes en liefs van ons allemaal.